Dinsdag 31 maart - 30 graden.
31 maart 2026 - Candidasa, Indonesië
09.00 uur vertrek vanaf het hotel (vertel eens iets nieuws).
Bij een apotheek (apotek zeggen ze op Bali) even inkopen gedaan voor een goede muggenspray. Enkele van de groep (ik ook) kunnen gewapend met het juiste flesje weer verder reizen met onze bus.
De muggen hebben bij velen van ons iedere avond een feestje.
We zijn doorgereden naar het oude dorp Tenganan waar we een soort rotanhangers hebben gekocht.
Frank - januari - God van de natuur.
Ans - maart - God van het vuur.
En toen ging het gebeuren……...we gaan beginnen aan een ‘lichte’ wandeling. Jaja……….het was een zeer zware, maar dan ook echt een zeer zware wandeling.
Ontzettend hoge en zeer steile weggetjes moesten we belopen.
Thuis opgezocht wat tanjakan extrim betekent : extreem steile helling……. Dangerous road.
Telkens riep onze gids: nog een klein stukje, we zijn er bijna.
De weggetjes waren zo steil, dat als je stil bleef staan je zo achterover zou vallen. Bijna iedereen liep te mopperen over deze ‘lichte’ wandeling.
Tijdens deze wandeling een stopje gemaakt bij een soort imker waar we wat verschillende soorten honing hebben geproefd en een beetje uitleg hebben gekregen over de manier waarop daar honing wordt gemaakt.
De mango-honing is lekker zoet en goed van smaak. De honing van niet-stekende bijen is ongelofelijk zuur.
MAAR….…toen we eindelijk boven waren, kregen we een geweldig mooi uitzicht over de rijstvelden.
Om bij de bus te komen, moesten we alleen nog even langs de rijstvelden lopen.
Over zeer smalle stenen richeltjes en gammele bruggetjes hebben we onze weg gevonden. Weinig tot geen houvast van oude vervallen houten bruggetjes of struiken/boompjes en zorg ervoor dat je niet je evenwicht verliest anders val je zo enkele meters naar beneden. Soms best heel eng…….ik heb onderweg telkens tegen mezelf gezegd: komt goed, komt goed…… Zo iets echt niet nog een keer.
Als toetje van deze wandeling moesten we (om aan de overkant te komen) nog een dubieus, versleten brug bij een waterval overlopen.
Pfffff……GEHAALD.
Het was uiteindelijk een geweldig mooie tocht, maar verkeerd verteld door de gids. We hadden deze tocht zelfs op slippers kunnen doen (dat gaf hij de vorige dag aan). Vrijwel iedereen geeft aan dat we het verkeerd hebben ingeschat. Als beloning krijgen we bij het eindpunt een stukje papaja.
We hebben 6 km in 2 1/2 uur gewandeld in de zon en de warmte……pfffff.
‘t Zal straks druk worden in het zwembad bij ons hotel.
Met de bus gaan we nu naar het restaurant voor de lunch.
In hetTirtagangga Waterpaleis
krijgen we een op Balinese stijl gemaakte lunch.
Biertje hebben we wel verdiend.
Iedereen krijgt op een eigen plateau allerlei lekkere kleine Balinese hapjes.
Toetje.
Wat een heerlijke verrassende lunch!!!!!!
We gaan hierna weer terug naar ons hotel en onderweg zien we tientallen apen op de vangrail zitten, helaas te laat voor een foto.
In het hotel even de schone was ophalen en natuurlijk betalen en dan is het tijd om te gaan zwemmen, Het is een mooie, intensieve, indrukwekkende en vermoeiende dag geweest.
Morgen moeten we om 06.00 uur ontbijten en de koffers inleveren. We gaan met de snelle boot vanuit de haven van Padang Bai om 08.30 uur vertrekken naar Lombok voor onze laatste vakantiedagen………
Tijdens een rustmomentje lopend langs de rijstvelden. Hoezo niet zwaar……..
Welterusten voor straks en tot morgen.












Nog veel plezier,en rust maar lekker uit in het laatste hotel.
Het is dat we een goede conditie hebben anders hadden we de wandeltocht zeker niet gered.
Het was werkelijk ongelofelijk zwaar en af en toe ook best eng en gevaarlijk. Deze wandeling wordt ‘verkocht’ als lichte wandeling……
Groetjes Patrick en Ali.
Gelukkig hadden jullie wel de juiste schoenen aan 😂